PRZEMOC DOMOWA

Zgodnie z ustawą z dnia 29 lipca 2005r  PRZEMOC DOMOWA to:

jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie, wykorzystujące przewagę fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną, naruszające prawa lub dobra osobiste osoby doznającej  przemocy  domowej,                w szczególności:

• narażające tę osobę na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia lub mienia,
• naruszające jej godność, nietykalność cielesną lub wolność, w tym seksualną,
• powodujące szkody na jej zdrowiu fizycznym lub psychicznym, wywołujące u tej osoby cierpienie lub krzywdę,
• ograniczające lub pozbawiające tę osobę dostępu do środków finansowych lub możliwości podjęcia pracy lub uzyskania samodzielności finansowej,
• istotnie naruszające prywatność tej osoby lub wzbudzające u niej poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, w tym podejmowane za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

Formy przemocy:

PRZEMOC FIZYCZNA

Każde zachowanie skierowane przeciwko ciału ofiary mogące prowadzić do bólu oraz fizycznych obrażeń (m.in. popychanie, odpychanie, obezwładnianie, przytrzymywanie, policzkowanie, szczypanie, kopanie, duszenie, bicie otwartą ręką i pięściami, bicie przedmiotami, parzenie, polewanie substancjami żrącymi, użycie broni, porzucenie     w niebezpiecznej okolicy, nie udzielenie koniecznej pomocy).

PRZEMOC PSYCHICZNA

Agresywne zachowania, które mają charakter poniżający lub budzący poczucie zagrożenia i wywołują emocjonalne cierpienie lub ból (m.in. wyśmiewanie, wyzywanie, stała krytyka, kontrolowanie ograniczanie kontaktów z innymi osobami, domaganie się posłuszeństwa, zawstydzanie, oskarżanie, stosowanie gróźb, szantażowanie).

PRZEMOC SEKSUALNA

Wymuszanie współżycia seksualnego lub nieakceptowanych pieszczot i praktyk seksualnych.

PRZEMOC EKONOMICZNA

Uniemożliwianie dostępu do rodzinnych środków finansowych i możliwości ich pozyskiwania (np. odbieranie zarobionych pieniędzy, uniemożliwianie podjęcia pracy zarobkowej, niezaspokajanie podstawowych, materialnych potrzeb rodziny).

PRZEMOCĄ jest także ZANIEDBYWANIE I NIEZASPOKAJANIE

podstawowych potrzeb członka rodziny, które prowadzi do jego cierpienia.

W przemocy domowej możemy zaobserwować powtarzalność. Wg amerykańskiej psycholog Leonory E. Walker. wyróżniamy pewne cyklicznie pojawiające się w związkach zdarzenia. Na cykl przemocy składają się trzy następujące po sobie fazy:

• faza narastania napięcia- zwiastuje ona, że „coś” się wydarzy. Między osobami wspólnie zamieszkującymi pojawia się napięcie, dochodzi do konfliktów, sprzeczek, kłótni. Najczęściej osoba doznająca przemocy domowej stara się rozładować to napięcie: unika sprzeczek, spełnia wszystkie oczekiwania, unika kontaktu i nie wchodzi w konfrontacje. To powoduje, że osoba stosująca przemoc staje się jeszcze bardziej drażliwy, unosi się gniewem i ma pretensje.
• faza ostrej przemocy- Niejednokrotnie potrafi ją wywołać drobiazg, tzw. kropla, która przelewa czarę. Jak podaje PARPA: „nagromadzone emocje często wywołują zachowania, których siła i rozmiar jest nieadekwatny do przyczyny, która je spowodowała i niejednokrotnie mają z nią niewiele wspólnego”. osoba doznająca przemocy domowej– choć czuje silny lęk i strach – nabiera motywacji do szukania pomocy. Broni się, niejednokrotnie wzywa policję, podejmuje działania, by zadbać o siebie i najbliższych tu i teraz oraz takie, które mają zabezpieczyć ją przed powtórzeniem się sytuacji. Dochodzi do rozładowania napięcia.
• faza miodowego miesiąca- osoba stosująca przemoc domową dostrzega rozmiar szkód, które spowodował i obawiając się konsekwencji swojego zachowania wykazuje skruchę. Przeprasza, obiecuje poprawę, usprawiedliwia się. Jednocześnie staje się opiekuńczy, troskliwy, zajmuje się domem, poświęca czas współzamieszkującym  i wyznaje miłość. Osoba doznająca przemocy domowej zaczyna wierzyć, że będzie to trwała zmiana zachowania,    w związku z czym wybacza i wycofuje się z wszelkich podjętych działań (cofa zeznania na policji, rezygnuje ze złożenia dokumentów rozwodowych itp.). Po jakimś czasie znów zaczyna rodzić się napięcie.

Za każdym kolejnym razem faza miesiąca miodowego jest coraz krótsza, zaś zachowania osoby stosującej przemoc domową coraz bardziej brutalne.

Skutki przemocy

Długotrwałe trwanie w przemocy prowadzi do zaburzeń charakterystycznych dla osób przeżywających ekstremalne, traumatyczne doświadczenia. Osoby przystosowują się powoli do roli ofiary i przestają się bronić. Konieczna jest wtedy pomoc z zewnątrz!

Dzieci wzrastające w domu przepełnionym przemocą są jej często zapomnianymi ofiarami. Doznają przemocy nie tylko wtedy, gdy są bezpośrednio maltretowane lub zaniedbywane przez rodziców lub opiekunów. Cierpią także wtedy, gdy są świadkami przemocy dorosłych.

Przemoc domowa wyrządza dzieciom wiele poważnych szkód zarówno fizycznych, jak i psychicznych, których skutki są odczuwalne również w życiu dorosłym.

Jeśli jesteś świadkiem przemocy domowej pamiętaj że:

Twoim moralnym i prawnym obowiązkiem jest zareagowanie i zgłoszenie tego faktu odpowiednim instytucjom.

Od Twojej reakcji może zależeć czyjeś zdrowie, a nawet życie!

NIE CZEKAJ!

Skorzystanie z pomocy terapeutycznej osób doświadczających przemocy oraz uczestnictwo w programie korekcyjno-edukacyjnym dla osób stosujących przemoc daje szansę na powrót do godnego życia.

Sprawdź czy w twoim domu jest przemoc?

Odpowiedz szczerze na poniższe pytania.

Mój partner/ moja partnerka:

• obraża mnie i mówi, że sobie bez niego/ niej nie poradzę
• bije mnie i dzieci
• wymusza posłuszeństwo
• zmusza mnie do współżycia
• zabrania mi chodzenia do pracy lub szkoły
• jest bardzo zazdrosny/a i podejrzliwy/a wobec moich znajomych i rodziny
• nie daje mi pieniędzy na prowadzenie domu, kontroluje wszystkie moje wydatki
• zabiera mi dokumenty i pieniądze
• obraża mnie i poniża w obecności innych osób
• grozi, że mnie zabije
• celowo niszczy moje rzeczy osobiste
• grozi, że skrzywdzi moich najbliższych
• zabrania mi spotkań z rodziną i znajomymi
• krytykuje i wyśmiewa mnie i dzieci
• mówi, że jestem chora/y psychicznie
• szantażuje mnie, że popełni samobójstwo
• specjalnie okalecza się w mojej obecności

Jeśli to Ty doznajesz tego typu zachowań - nie powinnaś/nie powinieneś się na to godzić, masz prawo szukać pomocy! Jeśli to Ty jesteś sprawcą powyższych zachowań wiedz, że są one karalne i Ty ponosisz za nie pełną odpowiedzialność. Powinieneś/powinnaś szukać pomocy w specjalistycznej placówce.

Przemoc nie kończy się sama.

Pierwszym krokiem do jej przerwania jest przełamanie milczenia!

Pomoc osobie doznającej przemocy w rodzinie

Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie określa zadania w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie, zasady postępowania wobec osób dotkniętych przemocą w rodzinie oraz osób stosujących przemoc w rodzinie.

Osobie dotkniętej przemocą w rodzinie udziela się bezpłatnej pomocy, w szczególności w formie poradnictwa medycznego, psychologicznego, prawnego, socjalnego, zawodowego i rodzinnego, a także interwencji kryzysowej, ochrony przed dalszym krzywdzeniem, zapewnienia bezpiecznego schronienia w specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, badania lekarskiego oraz zapewnienia, w określonych przypadkach, osobie dotkniętej przemocą w rodzinie, pomocy w uzyskaniu mieszkania.

Zadania w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie są realizowane przez organy administracji rządowej i jednostki samorządu terytorialnego. Organy administracji rządowej i samorządowej współdziałają z organizacjami pozarządowymi oraz kościołem i związkami wyznaniowymi w zakresie udzielania pomocy osobom dotkniętym przemocą, oddziaływania na osoby stosujące przemoc oraz podnoszenia świadomości społecznej na temat przyczyn i skutków przemocy w rodzinie.

Podejmowanie interwencji w środowisku wobec rodziny dotkniętej przemocą odbywa się w oparciu o procedurę „Niebieskie Karty” i nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie.

JEŚLI PROBLEM PRZEMOCY W RODZINIE

DOTYCZY RÓWNIEŻ CIEBIE – UWIERZ, ŻE MOŻNA CI POMÓC!

PRZERWIJ MILCZENIE!- DAJ SOBIE SZANSĘ!

ZWRÓĆ SIĘ O POMOC!

CO MOŻESZ ZROBIC?

1. Powiedz „nie” – nie zgadzaj się, aby bicie stało się codziennym rytuałem.

2. Staraj się zachować zimną krew – chroń siebie, nie czekaj na kolejny atak.

3. Porozmawiaj z kimś, komu ufasz o tym, co się dzieje.

4. Poszukaj bezpiecznego schronienia.

5. W razie pobicia – zgłoś się do lekarza.

6. Wezwij policję.

7. Nie zniechęcaj się – prawo Cię chroni.

8. Staraj się być osobą konsekwentną – jeśli mówisz, że wezwiesz policję – zrób to.

9. Złóż zawiadomienia o przestępstwie do prokuratury.

10. Zwróć się o pomoc do instytucji, które pomogą osobom doznającym przemocy.

W POWIECIE WĘGORZEWSKIM

POMOC MOŻESZ ZGŁOSIĆ SIĘ DO:

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Węgorzewie

ul. Generała Józefa Bema 16A

tel. 87 427 06 40

Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Węgorzewie

ul. Zamkowa 4

tel. 87 427 03 90

Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Węgorzewie

ul. Zamkowa 3

tel. 87 427 54 06

Komenda Powiatowa Policji w Węgorzewie

ul. Jana Pawła II  39

tel. 47 73 564 00

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Budrach

ul. Aleja Wojska Polskiego 18
11-606 Budry

tel. 87 427 80 19

Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych  w Budrach

ul. Aleja Wojska Polskiego 18
11-606 Budry

tel. 87 427 80 19

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Pozezdrzu

1 Maja 1a,

11-610 Pozezdrze

tel. 87 555 92 50

Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Pozezdrzu

1 Maja 1a,

11-610 Pozezdrze

tel. 87 555 92 50

TELEFONY DLA OFIAR PRZEMOCY:

NIEBIESKA LINIA  tel. 800 120 002

Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie oferuje całodobową pomoc osobom doznającym przemocy w rodzinie, świadkom przemocy oraz osobom poszukującym informacji  na temat zjawiska i sposobów przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

TELEFON ZAUFANIA DLA DZIECI I MŁODZIEŻY tel. 116 111

Każdy człowiek ma swoje prawa. Dzieci są bardziej narażone na doznawanie krzywdy niż dorośli, dlatego chronią je szczególne prawa. Młode osoby mają także szczególne potrzeby, których realizację również gwarantuje prawo.